Σάββατο, 23 Μαρτίου 2019

Τιλιο θεραπευτικες ιδιοτητες

Τίλιο - Σούσκα Πέτυ


Picture
Το τίλιο (Φιλύρα, Φλαμούρι) είναι σε όλους μας γνωστό για τις καταπραϋντικές και χαλαρωτικές του ικανότητες. Είναι το καταλληλότερο ρόφημα για το απόγευμα ή για αργά το βράδυ καθώς χαλαρώνει τον οργανισμό μας από την ένταση της καθημερινότητας. Σύμμαχος μας στο κρυολόγημα με ευχάριστη γεύση και άμεσο αποτέλεσμα.

Αποτελείται από άνθη και φύλλα του φυτού.

Θεραπευτικές ιδιότητες

Θεραπευτικές Ιδιότητες και Χρήση: Η φλούδα της Φλαμουριάς είναι στυπτική και τονωτική. Το αφέψημα της (άοσμο και λίγο πικρό) χρησιμοποιείται σε ρευματισμούς κι αρθριτικά (διαλύει το ουρικό οξύ), αλλά και σε υδροπικία, κυστίτιδα, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, διαλείποντες πυρετούς, στην απόφραξη της σπλήνας και του ήπατος. Τα φύλλα είναι ελαφρά διουρητικά και αντιπυρετικά. Το έγχυμα των φύλλων πίνεται λίγο-λίγο, όλη τη μέρα. Το αφέψημα των φύλλων, που γίνεται με άσπρο ξερό κρασί, έχει τη φήμη ότι διαλύει τις πέτρες των νεφρών και διώχνει τις ημικρανίες. Οι καρποί της Φλαμουριάς θεωρούνται πιο «δραστικοί» από τη φλούδα και τα φύλλα κατά των αέριων.
Θεραπείες:
-Δυσκοιλιότητα
-Ημικρανία
-Πέτρες στα Νεφρά
Πηγή: votana.eu

Τίλιο, φλαμούρι, φλαμουριά, φιλύρα. Πανέμορφο φυλλοβόλο δέντρο, που φτάνει 30 μ ύψος, και ζει μέχρι 200 χρόνια


Το αφέψημα τίλιου είναι χαλαρωτικό, αντι-υπερτασικό, διουρητικό (καλό για τα νεφρά) και εφιδρωτικό(κατά του πυρετού). Βοηθάει να χαλαρώσουμε πριν τον ύπνο, να διατηρούμε την πίεση σε χαμηλά επίπεδα, και τον χειμώνα ανακουφίζει από τα κρυολογήματα. Στο διαδίκτυο υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με το δέντρο και τις θεραπευτικές του ιδιότητες, οπότε δεν θα επεκταθώ.
Picture
Αν έχετε την τύχη να έχετε κοντά σας ένα τέτοιο δέντρο λοιπόν, εκτός από τον ίσκιο του μπορείτε να απολαύσετε και τις θεραπευτικές του ιδιότητες
Αυτήν την εποχή, μαζεύουμε το κοτσανάκι με τα άνθη και τα ξανθά λογχοειδή φυλλαράκια τους, τα αποξηραίνουμε και τα διατηρούμε όλον τον χρόνο.

                                                                              Εξωτερικη εμφανιση
Το τίλιο είναι ένα είδος τσαγιού που εχει και θεραπευτικές ικανότητες ,εξωτερικά είναι με πράσινα φύλα και ανάμεσα από αυτά βγαίνουν ομοιόμορφα  λουλούδια.

Picture
Ορισμός
Το αφέψημα που παρασκευάζεται από τα αποξηραμένα άνθη και φύλλα της φλαμουριάς, η οποία είναι γνωστή και με τα ονόματα φιλύρα και τιλιά. Η ονομασία τίλιο, προέρχεται από τη Λατινική λέξη “tilia” που με τη σειρά της προέρχεται από το αρχαιοελληνικό «πτελέα». Η λέξη φλαμούρι συγγενεύει ετυμολογικά με την Τουρκική λέξη “ihlamur”.

Η φλαμουριά είναι ένα μακρόβιο φυλλοβόλο δέντρο της οικογένειας Tiliaceae, το οποίο προέρχεται από τις εύκρατες περιοχές του Βορείου Ημισφαιρίου. Έχει ύψος που κυμαίνεται από 20 έως 45 μέτρα. Τα φύλλα έχουν σχήμα καρδιάς και τα άνθη είναι λευκοκίτρινα και αναδύουν ένα πολύ γλυκό άρωμα. Ευδοκιμεί σε περιοχές με εύκρατο κλίμα και ορεινό έδαφος. Υπάρχουν κατά προσέγγιση 40 είδη φλαμουριάς.

Τα άνθη και φύλλα της φλαμουριάς βράζονται και το αφέψημα που λαμβάνεται είναι το γνωστό σε όλους τίλιο. Το αφέψημα αυτό θεωρείται άριστο ηρεμιστικό φάρμακο του νευρικού συστήματος ακόμα και όταν πρόκειται για νεογέννητα βρέφη. Παράλληλα, βοηθάει σημαντικά στην καταπολέμηση της αϋπνίας και ηρεμεί από τους υψηλούς πυρετούς και τις νευρικής φύσεως ημικρανίες.

Η φλαμουριά χρησιμοποιείται ακόμα για το ξύλο της, που είναι μαλακό και δουλεύεται εύκολα και για το μέλι που παράγουν οι μέλισσες που επισκέπτονται τα άνθη της. Το μέλι αυτό λέγεται «μέλι φλαμουριάς» και στη χώρα μας μπορεί να το βρει κανείς κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα.

Μία ακόμη χρήση του δέντρου, κυρίως στις χώρες του εξωτερικού, της Ευρώπης και της Αμερικής, είναι η χρήση του ως εργαλείο αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Οι φλαμουριές φυτεύονται με συγκεκριμένο τρόπο οριοθετώντας δρόμους και λεωφόρους. Σε αρκετές πόλεις της Βορείου Αμερικής υπάρχει μία «Λεωφόρος των Φλαμουριών» , ενώ στο Βερολίνο το δέντρο έχει χαρίσει το όνομά του σε ένα κεντρικό δρόμο που λέγεται “Unter den Linden” δηλαδή «Κάτω από τις Φλαμουριές».

Picture
Χρησιμοποιούμενα μέρη
Όλο το υπέργειο μέρος του δέντρου (κλαδιά, κορμός, φύλλα και άνθη).

 Χρώμα
Καφετί (κλαδιά και κορμός), λευκοκίτρινο (άνθη), πράσινο (φύλλα).

Ιστορία
Ο αρχαίος κόσμος γνώριζε τη φλαμουριά και είχε αναφερθεί σε αυτήν, αναγνωρίζοντας τη σημασία της ξυλείας της και του μελιού που παράγουν οι μέλισσες που επισκέπτονται τα άνθη της. Το φυτό αναφέρουν μεταξύ άλλων ο Θεόφραστος, ο Πλίνιος και ο Βιργίλιος. Ο Πλίνιος μίλησε για τις διάφορες χρήσεις του ξύλου της φλαμουριάς και ο Βιργίλιος για την ποιότητα του κατασκευασμένου από αυτό το ξύλο ζυγού.

Τους επόμενους αιώνες, στην Αγγλία και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες δημιουργούνται πολλά ξυλόγλυπτα από ξύλο φλαμουριάς. Οι Βορειοευρωπαίοι χρησιμοποιούσαν ακόμα τον εσωτερικό φλοιό του δέντρου για τη δημιουργία σχοινιών, παπουτσιών, διχτυών ψαρέματος και άλλων αντικειμένων.

Αργότερα, το 17ο και 18ο αιώνα, η φλαμουριά χρησιμοποιήθηκε στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό των Ευρωπαϊκών πόλεων. Οι φλαμουριές φυτεύονταν με συγκεκριμένο τρόπο οριοθετώντας τις λεωφόρους, με αποτέλεσμα οι λεωφόροι αυτές να είναι το κύριο χαρακτηριστικό κάθε πάρκου και πόλης της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης.

Σε μία άλλη ήπειρο, την Αμερική, οι Ινδιάνοι, πριν ακόμα από την αθρόα εισροή των Ευρωπαίων αποίκων, ήταν εξοικειωμένοι με τις Αμερικανικές ποικιλίες φλαμουριάς, δηλαδή τα είδη που είναι αυτοφυή εκεί. Από τις μακριές ίνες του φλοιού του δέντρου έφτιαχναν σχοινιά και σπάγκους και από το ξύλο δημιουργούσαν είδη νοικοκυριού και μάσκες που φορούσαν σε τελετές.

Όταν έφτασαν οι Ευρωπαίοι άποικοι στην Αμερική, έφεραν μαζί τους τα είδη φλαμουριάς που είναι αυτοφυή στην Ευρώπη. Όπως συνέβη και στην περίπτωση

Picture
της Ευρώπης, έτσι και στην Αμερική, τα δέντρα αυτά χρησιμοποιήθηκαν στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό ως εργαλείο για την οριοθέτηση των λεωφόρων.

Προέλευση
Ευρώπη, Ασία, Βόρεια Αμερική.

Γεύση
Το ρόφημα που λαμβάνεται από τα βρασμένα άνθη και φύλλα της φλαμουριάς, το τίλιο, έχει φρέσκια και ελαφριά γεύση.

Χρήσεις
Μόνο του ή συνδυασμένο με άλλα βότανα χρησιμοποιείται για τη δημιουργία χαλαρωτικού ροφήματος.
Συνδυασμοί
Συνδυάζεται αρμονικά με το καταπραϋντικό χαμομήλι.

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2019

ΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΧΟΛΗΣΤΕΡΙΝΗΣ


Tα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά ακούμε την λέξη χοληστερίνη.

Ακόμα και νεαρά άτομα ακούμε να λένε ότι έχουν ανεβασμένη χοληστερίνη.
Tα αίτια λίγο-πολύ είναι γνωστά.
Oι βασικοί κλασικοί τρόποι αντιμετώπισης και αυτοί επίσης είναι γνωστοί.
Eκείνο που δεν γνωρίζει πολύς κόσμος είναι η μεγάλη βοήθεια που προσφέρουν οι διατροφικές συνήθειες, όπως η μεσογειακή διατροφή,τα βότανα και ιδιαίτερα τα φύλλα της ελιάς στην ισορροπία της  χοληστερίνη στο αίμα μας.
Tα φύλλα της ελιάς έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική ως αντιυπερτασικά, αγγειοδιασταλτικά, αντιρρευματικά, διουρητικά, αντιπυρετικά και υπογλυκαιμικά.
H πρώτη επίσημη αναφορά για τη χρήση των φύλλων της ελιάς στην ιατρική χρονολογείται το 1854, όταν ο Daniel Hanbury** ανέφερε στην επιθεώρηση Pharmaceotical Joornal μια απλή συνταγή για τη χρήση του υδατικού εκχυλίσματος των φύλλων της ελιάς ως αντιπυρετικό.
Tο εκχύλισμα συνιστάται, ειδικότερα, ως ενισχυτικό του ανοσοποιητικού συστήματος και ως φυσικό αντιμικροβιακό σε μυκητιάσεις και σε ιώσεις όπως η γρίπη και ο έρπις,επίσης συνιστάται για τη χρόνια κόπωση.
Σε μελέτες έχει αποδειχθεί πως τα εσπεριδοειδή και τα φύλλα ελιάς είναι μια πηγή βιοδραστικών ενώσεων,όπως οι βιοφαινόλες,που βελτιώνουν τις σχετιζόμενες με την παχυσαρκία καταστάσεις μέσω της αντι-υπερλιπιδαιμικής και αντιφλεγμονώδους δράσης τους,ρυθμίζοντας τα επίπεδα των λιποπρωτεϊνών προστατεύοντας τον οργανισμό μας από την υπερλιπιδαιμία*
Τα φύλλα της ελιάς είναι ένας σπουδαίος σύμμαχός μας και έρχονται να βοηθήσουν τον οργανισμό μας να διατηρεί την ισορροπία του,σε άτομα δε επιρρεπή σε αρτηριοσκλήρυνση και υψηλή χοληστερόλη έχουν παρατηρηθεί ισχυρά προστατευτικά αποτελέσματα.
Σε μελέτες έχει επιβεβαιωθεί πως θεραπεία με ελευροπαΐνη για 6 εβδομάδες μείωσε τη συνολική συγκέντρωση χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων και τον κίνδυνο εμφράγματος, καθώς παρείχε ισχυρή αντιοξειδωτική προστασία και μείωσε σημαντικά λιπίδια.
Οι μελέτες επισημαίνουν την σημαντική προστασία που προσφέρει στον οργανισμό μας η ελευρωπαΐνη,η οποία στην φάση της ανάπτυξης των φύλλων και των καρπών της ελιάς υπάρχει σε μεγάλη  συσσώρευση,στη φάση της πράσινης ωρίμανσης επέρχεται μια μικρή μείωση των επιπέδων της αλλά και της χλωροφύλλης και ειδικά στη φάση της πλήρης ωρίμανσης των καρπών,όταν πια  έχουμε τις μαύρες ελιές το επίπεδο της ελευροπαΐνης είναι στα χαμηλότερά του.
Ως εκ τούτου, η ελευροπαΐνη είναι πολύ άφθονη στα πρώτα στάδια των νεαρών καρπών και στα νεαρά φύλλα του δέντρου.
Έτσι όσο πιο πράσινα και πιο «νέα» είναι τα φύλλα της ελιάς τόσο πιο ισχυρά είναι.
Τα εκχυλίσματα φύλλων ελιάς περιέχουν
Oleuropein
Oleacein
Elenolic acid
Χλωροφύλλη
Quercetin
Kaempferol
aromadendrin
Apigenin
Luteolin
Vanillin
vanillic acid
Tannin structures
Tyrosol,
Oleanolic acid,
maslinic acid,
ursolic acid
hydroxytyrosol και dihydroxytyrosol
Κάποιοι επιμένουν πως τα φύλλα της ελιάς και της αγκινάρας είναι πικρά.
Ναι,είναι πικρά γιατί σαν κοινωνία έχουμε απορρίψει την πικρή γεύση.
Μοναδικό κριτήριο μας είναι η γλυκιά γεύση.
Έχει παρατηρηθεί και οι μελιτζάνες να προσφέρονται σαν..γλύκισμα- η ηδονή του ουρανίσκου!
Πηγαίνουμε ενάντια στη φύση.
               Ας δούμε λοιπόν πως διαλέγουμε τα φύλλα της ελιάς και πως ετοιμάζουμε ένα δυναμωτικό και άκρως θεραπευτικό έγχυμα. 
– Συλλέγουμε φύλλα από την άνοιξη μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού,από υγιή και αράντιστα δέντρα και αράντιστα εδάφη.
– Τα δέντρα πρέπει να βρίσκονται μακρυά από δρόμους και πολυσύχναστες περιοχές.
– Αφού συλλέξουμε τα φύλα μας τα καθαρίζουμε πετώντας ότι είναι άχρηστο,και τα υπόλοιπα τα βάζουμε σε ένα μεγάλο μπωλ γεμάτο νερό στο οποίο έχουμε διαλύσει μία κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα.
– Τα αφήνουμε για πέντε λεπτά και τα ξεπλένουμε με καθαρό αποχλωριωμένο νερό.
– Στη συνέχεια τα απλώνουμε σε μία σίτα και τα αφήνουμε να στεγνώσουν.
– Μόλις στεγνώσουν πολύ-πολύ καλά τα αποθηκεύουμε σε γυάλινα βάζα και τα κρατάμε στο ντουλάπι της κουζίνας μας μαζί με τα άλλα μας βότανα.
Παρένθεση:Τα φύλλα της ελιάς μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και νωπά.
Και ας ετοιμάσουμε το έγχυμα-
– Σε μια μικρή κατσαρολίτσα βάζουμε ένα μεγάλο φλιτζάνι του τσαγιού νερό να βράσει.
– Μόλις αρχίσει ο βρασμός αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε μια κουταλιά της σούπας φύλλα ελιάς.
– Σκεπάζουμε αμέσως.
Σε δέκα με δεκαπέντε λεπτά το ρόφημά μας είναι έτοιμο!
– Το ρόφημα των φύλλων της ελιάς συνδυάζεται ιδανικά με φρέσκο χυμό πορτοκαλιού
– Συνδυάζεται επίσης ιδανικά με φρέσκα φύλλα δυόσμου,που τα ρίχνουμε στο ποτήρι μας.
Ιδανικό ρόφημα για την πέψη.
Εξαιρετικό τσάι μετά το δείπνο.
Συμπερασματικά οι επιστήμονες καταλήγουν πως η καθημερινή κατανάλωση εκχυλίσματος φύλλων ελιάς μπορεί να οδηγήσει σε ευνοϊκές βελτιώσεις τον οργανισμό μας και θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μέτρια αλλά εντούτοις σημαντική μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων καθιστώντας το εκχύλισμα ένα χρήσιμο συμπλήρωμα υγιεινής διατροφής και τρόπου ζωής.
*Η παθολογική κατάσταση κατά την οποία εμφανίζονται αυξημένα ένα ή περισσότερα λιπιδικά κλάσματα στο αίμα,ολική χοληστερίνη, LDL χοληστερόλη, τριγλυκερίδια,ονομάζεται υπερλιπιδαιμία.
**https://www.pharmaceutical-journal.com/your-rps/a-browse-around-the-rps-library/20202025.article?firstPass=false  και
books.google.gr
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S131901641000040X
https://link.springer.com/article/10.1007/s00394-016-1188-y#CR42
https://examine.com/supplements/olive-leaf-extract/
https://www.lifeextension.com/magazine/2012/3/Olive-Leaf-Safely-Modulates-Blood-Pressure/Page-01
Κείμενο επιμέλεια:thalia-botanologia.gr
Σημειώσεις:
Το εκχύλισμα ελιάς μπορεί να βοηθήσει στην υποστήριξη και την προώθηση της υγιούς αρτηριακής πίεσης
Όσα άτομα έχουν υπέρταση  και λαμβάνουν φάρμακα για να μειώσουν την αρτηριακή πίεση, ζητάνε ιατρική συμβουλή πριν πάρουν εκχύλισμα των φύλλων ελιάς.
Συμβουλευόμαστε έναν επαγγελματία υγείας πριν πάρουμε ή χρησιμοποιήσουμε κάποιο προϊόν που μπορεί να επηρεάσει την αρτηριακή μας πίεση.
Οι μελέτες για τα εκχύλισμα των φύλλων ελιάς δεν έχουν παρατηρήσει κάποιες σημαντικές παρενέργειες.
Μπορεί κάποιο άτομο να είναι αλλεργικό στη γύρη των ελαιόδεντρων, αλλά αυτό δεν συνδέθηκε απαραίτητα με την κατανάλωση συμπληρωμάτων ή ροφημάτων με βάση τα φύλλα ελιάς
Προτού δοκιμάσουμε οτιδήποτε είναι σημαντικό να συζητάμε τη χρήση του με το γιατρό μας.
Οι πληροφορίες που παρέχονται προορίζονται μόνο για γενικούς ενημερωτικούς και πληροφοριακούς σκοπούς, δεν προσφέρονται και δεν συνιστούν ιατρική συμβουλή.
Σε καμία περίπτωση, κανένα από τα υλικά που παρουσιάζονται δεν προορίζεται να αντικαταστήσουν την επαγγελματική ιατρική περίθαλψη ή την παρακολούθηση από ειδικευμένο ιατρό, ούτε πρέπει να ερμηνεύεται ως τέτοια.
Δεν χρησιμοποιούμε βότανα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα ακόμα και συμπληρώματα χωρίς την γνώμη γιατρού μας
Κείμενο επιμέλεια:thalia-botanologia.gr

Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου 2017

Κουρκουμας ή κιτρινοριζα

Κουρκουμάς ή κιτρινόριζα ως αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό, για τον διαβήτη, την χοληστερινη, το Αλτσχάιμερ, την ακμή, τις πανάδες

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακής βιολόγου, medlabnews.gr

Πρόκειται για ένα  ριζωματοειδές πολυετές φυτό, προέρχεται από την τροπική Νότιο Ασία και το κύριο συστατικό της κιτρινόριζας είναι η κουρκουμίνη. Το μπαχαρικό, προέρχεται απο το ρίζωμα του φυτου Curcuma longa, που ανηκει στην οικογένεια των Ζιγγιβεριδων (συγγενης δηλαδη και του τζιντζερ), και είναι ιθαγενές της Νοτιο-Ανατολικης Ασιας.. Ειναι γνωστο και ως "κροκος της Ινδιας", απο το πορτοκαλοκιτρινο χρωμα του, που μοιαζει πολυ με αυτο του κροκου; λογω του χαμηλοτερου κοστους του, πολλες φορες χρησιμοποιειται αντι για αυτον, ενω το χρησιμοποιουν επισης και για να νοθευουν τη σκονη του κροκου. Πιο σπανια, μπορει να το συναντησετε και σαν τουμερικ, απο την αγγλικη του ονομασια, Turmeric ή Curcuma domestica (Κουρκούμη η οικιακή).
Είναι ενα φυτο ποωδες, πολυετες, φτανει σε υψος περιπου το 1 μετρο και καλλιεργειται αποκλειστικα στις τοπικες περιοχες, οπου επικρατουν θερμοκρασιες μεταξυ 20 °C και 35 °C και πολλες βροχοπτωσεις. Τα φυλλα του ειναι μεγαλα, μακρια και λογχοειδη. Τα ανθη του ειναι συγκεντρωμένα σε ενα μεγάλο τσαμπί που αποτελειται απο πολλες "θηκες", που ειναι πρασινες στη βαση τους και λευκες ή βιολετι στις ακρες. Μεσα απο αυτες τις "θηκες" ξεπροβαλλουν τα ανθη που ειναι μεγαλα και κιτρινωπα. Η ριζα του ειναι κυλινδρικη και ριζωματοειδης, διακλαδιζομενη, χρωματος πορτοκαλοκιτρινου και με εντονο αρωμα. Τα ριζωματα, αφου καθαριστουν, βραζονται για πολλες ωρες, επειτα ξηραινονται στον ηλιο ή σε ειδικους φουρνους και τελος αλέθονται, οποτε και παιρνουμε μια πορτοκαλοκιτρινη σκονη, που ειναι το γνωστο μας μπαχαρικο. Η τριμμένη κιτρινόριζα χρησιμοποιείται στις κουζίνες της Νοτίου Ασίας και της Μέσης Ανατολής, ως συστατικό σε μείγματα κάρι αλλά και ως χρωστική είτε σε διάφορα παρασκευάσματα ή ακόμη και σε υφάσματα. Πιο διαδεδομένα η κιτρινόριζα είναι ένα από τα βασικά συστατικά της μουστάρδας. Ως πρόσθετο στα τρόφιμα η κιτρινόριζα χρησιμοποιείται γιατί παρέχει στο τρόφιμο προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία.
Η κυρια χωρα παραγωγης του κουρκουμα ειναι η Ινδια. Συμφωνα με τα στατιστικα στοιχεια, η μαγαλυτερη παραγωγη σημειωνεται στο κρατιδιο Andhra Pradesh στην Κεντρο-Ανατολικη Ινδια. Παδαροσιακα, οι πολεις Sangli, στο Maharashtra, και Erode, στο Tamil Nadu, θεωρουνται τα μεγαλυτερα κεντρα παραγωγης και διακινησης παγκοσμιως. 

Διάφορα χημικά συστατικά έχουν απομονωθεί από αυτό το μπαχαρικό, όπως είναι οι πολυφαινόλες, τα διτερπένια, οι στερόλες και τα αλκαλοειδή.  Το κύριο δραστικό συστατικό του κουρκουμά είναι η κουρκουμίνη, η οποία του προσδίδει το χαρακτηριστικό, βαθύ κίτρινο χρώμα του. Η κουκουμινη εχει γευση "γηινη", πικρη, πικαντικη και ειναι εξαιρετικα πτητικη, ενω το χρωμα της δεν αλλοιωνεται με τον χρονο. Ο κουρκουμας ειναι ενα απο τα βασικα φαρμακα της παραδοσιακης Ινδικης ιατρικης, της Αγιουβερδα, και χρησιμοποιειται για να γιατρεψει μια σειρα απο παθησεις και συμπτωματα.
Πολυαριθμα εργαστηριακα πειραματα εδειξαν οτι η κουρκουμινη μπορει να εχει δραση αντιοξειδωτικη, αντιισχαιμικη, αντιφλεγμονωδη, κατα της αρθριτιδας ακομη και αντικαρκινικη, επιβραδύνει την εμφάνιση εκφυλιστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ και τη σκλήρυνση κατά πλάκας.
  • Διαθέτει αντιφλεγμονώδη δράση ανάλογη αυτής της κορτιζόνης
  • Προκαλεί υποχώρηση συμπτωμάτων της ρευματοειδούς αρθρίτιδας
  • Μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης.
  • Είναι γνωστή για την αντικαρκινική της δράση.
  • Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες που εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες.
  •  Προλαμβάνει τη χολολιθίαση, τη σπαστική κολίτιδα και άλλες παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος
  • Βοηθά στην καλυτέρευση της πέψης και είναι φιλικό με το στομάχι. 
  • Είναι ευεργετικό σε ασθενείς με Αλτσχάϊμερ καθώς μπορεί να σταματήσει την περαιτέρω ανάπτυξη της ασθένειας αποτρέποντας την συσσώρευση της πρωτεΐνης β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο.
  • Έχει ευεργετική δράση στους κακοήθεις όγκους.
  • Ανακουφίζει σχεδόν όλες τις αλλεργικές καταστάσεις, είτε του δέρματος (έκζεμα), είτε του αναπνευστικού.
  • Επιταχύνει την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας και βοηθά σημαντικά τον μη ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη των ενηλίκων.
  • Σταματάει γρήγορα την αιμορραγία και έχει αντισηπτικές ιδιότητες, εάν πασπαλιστεί προσεκτικά πάνω από πληγές. Επιταχύνει τη διαδικασία της επούλωσης
  • Φάρμακο εξπρές κατά της καταρροής και του φλέγματος
  • Προστατεύει το συκώτι από τις τοξίνες
  • Κατά της αναιμίας
  • Κατά της διάρροιας
  • Χρησιμοποιείται και στην κοσμετολογία για την αντιμετώπιση του αποχρωματισμού του δέρματος και τα σημάδια της ακμής


Μελέτες απέδειξαν ότι η κουρκουμίνη διαθέτει αντιφλεγμονώδη δράση ανάλογη αυτής της κορτιζόνης. Προκαλεί υποχώρηση συμπτωμάτων φλεγμονής σε πειραματόζωα και ρευματοειδούς αρθρίτιδας στους ανθρώπους. Από άλλες μελέτες προέκυψε ότι μειώνει τη χοληστερόλη, εμποδίζει τη συγκολλητικότητα των αιμοπεταλίων (που οδηγεί σε θρόμβους), προστατεύει το ήπαρ από τις τοξίνες, ενισχύει την άμυνα του στομάχου κατά των οξέων, ελαττώνει τα επίπεδα του σακχάρου του αίματος σε διαβητικούς. Ο κουρκουμάς μπορεί επίσης να μειώσει την πιθανότητα εκδήλωσης διαβήτη, σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Eξουδετερώνει αρκετούς καρκινογόνους παράγοντες. Είναι γνωστή για την αντικαρκινική της δράση.
Η βιταμίνη D και η κουρκούμη ενδέχεται να βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα να απαλλάξει τον εγκέφαλο από τις πλάκες β-αμυλοειδούς που συνδέονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ, αναφέρουν Αμερικανοί ερευνητές. Η μελέτη των ερευνητών, δημοσιεύθηκε στο Journal of Alzheimer's Disease
Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pharmacognosy Magazine με τίτλο «Η κουρκουμίνη εξασθενεί τη νευροτοξική δράση του φθορίου: αποδείξεις in vivo», ενισχύει την υποψία ότι το φθόριο είναι πράγματι μια ουσία που βλάπτει τον εγκέφαλο αποκαλύπτοντας επίσης ότι υπάρχει ένα φυσικό μπαχαρικό που παρέχει προστασία από τις διάφορες επιπτώσεις στην υγεία που οφείλονται σ’ αυτό
Έκχυμα Κουρκουμά:  Αισθανόμαστε το κρυολόγημα να πλησιάζει ή είμαστε ήδη κρυωμένοι; Σε ένα φλιτζάνι τσαγιού ζεστό νερό, ανακατεύουμε μισό κουταλάκι γλυκού κουρκουμά και ένα κουταλάκι μέλι. Το πίνουμε ζεστό μέχρι και τρεις φορές την ημέρα.
Εξωτερική χρήση:
Ακμή: Αναμίξετε κουρκουμά με λίγο χυμό λάιμ μέχρι να γίνει μία πάστα, και τρίψτε το πάνω στις δυσχρωμίες του δέρματος ή στα σημάδια της ακμής. Αφήστε το για περίπου 20 λεπτά και ξεπλύνετε με ζεστό νερό. Η περιοχή που θα το απλώσετε ίσως να πάρει μία κίτρινη απόχρωση, η οποία όμως φεύγει με το πλύσιμο. Γι αυτό είναι καλύτερα να κάνετε τη θεραπεία αυτή το Σαββατοκύριακο.
Πανάδες: Η χρήση του, είναι μία από τις πολλές ιδανικές φυσικές θεραπείες των πανάδων.  Η τακτική χρήση κρέμας που θα κάνουμε με κουρκούμα, χυμό λεμονιού και πολτοποιημένο αγγούρι βοηθάει στην θεραπεία των πανάδων.
Αναμειγνύουμε κουρκουμά με σησαμέλαιο - ή παίρνουμε ίσες ποσότητες από κουρκουμά και σουσάμι και με την βοήθεια του νερού (καλό θα είναι να είναι αποσταγμένο) κάνουμε μία παχύρρευστη κρέμα και την απλώνουμε στις πανάδες για είκοσι λεπτά. Ξεπλένουμε με χλιαρό νερό.
Το κάρυ: Δεν πρέπει ο Κουρκουμάς να συγχέεται με το κάρυ το οποίο δεν αποτελεί ξεχωριστό καρύκευμα αλλά είναι μείγμα που παρασκευάζεται από 20-30% κουρκούμη αναμειγμένη με κόλιαντρο, κύμινο κάρδαμο και διάφορα είδη πιπεριών.
Χρήσεις στη μαγειρική:
Για να μπορέσουμε να εκμεταλλευτούμε τις ιδιότητες του κουρκουμα, εκτός απο την απλή χρήση του σαν μπαχαρικό, μπορούμε να εισάγουμε συστηματικά στην δίαιτα μας, μια ποσότητα εως ενα γεμάτο κουταλάκι του καφέ, την ημέρα. Μπορούμε να το προσθέσουμε στο τέλος του μαγειρέματος σε πολλά παρασκευάσματα, στις σάλτσες, στο γιαούρτι, αλλά και σε ροφήματα.
   Όταν βράζουμε ζυμαρικά ή ρύζι μπορούμε να προσθέσουμε λίγο κουρκουμά στο νερό που βράζουμε.
   Στο μπριάμ ή στα ψητά λαχανικά και πατάτες ταιριάζει καταπληκτικά η γεύση του κουρκουμά.

Είναι σημαντικο επίσης να γνωρίζετε, οτι όταν συνδυάζεται με το μαύρο πιπέρι ή το πράσινο τσαι, αυξάνεται η απορρόφηση του από τον οργανισμό. Επίσης, το ιδιο αποτέλεσμα φέρνει και ο συνδυασμός του με κάποια λιπαρή ουσία, πχ. ελαιόλαδο ή βούτυρο. Σε συνδυασμό με το μαύρο πιπέρι, ανεβάζει την αποτελεσματικότητά του έως 1000 φορές στον άνθρωπο.

Σε αυξημένες δέσεις παρουσιάζει μια σειρά απο παρενέργειες, γιαυτό πρέπει να καταναλώνεται με φειδώ

Εκτός απο την ιατρική του χρηση, ο κουρκουμας, χρησιμοποιειται και για το χρωμα του. Ως χρωστικη σε υφασματα δεν εχει μεγαλη επιτυχια, γιατι το χρωμα ξεθωραζει στον ηλιο. Χρησιμοποιειται ομως ευρεως ως χρωστικη στα τροφιμα; μαλιστα, για μια σειρα απο λογους, εχει τον πρωτο κωδικο στα προσθετα τροφιμων, ειναι το E1
00.

Η καύση κουρκουμά απομακρύνει τα κουνούπια.


Read more: http://medlabgr.blogspot.com/2014/07/blog-post_29.html#ixzz4aiXPz4zN